Дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ масъалаи таъминоти кадрии муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ аз ҳисоби хатмкунандагони соли таҳсили 2025–2026 ва тақсимоти пешакии мутахассисони ҷавон мавриди баррасӣ қарор гирифт.

Имрӯз дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ қабули шаҳрвандон баргузор шуд, ки дар он ариза ва дархостҳои шаҳрвандону донишҷӯён аз ҷониби ректор Аҳлиддин Ибодуллозода дар доираи қонун ва тибқи тартиб баррасӣ гардиданд.

Рӯзи 28 марти соли 2026 дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ конференсияи байналмилалии илмию амалӣ дар мавзуи «Муаммоҳои муосири математика» баргузор гардид.Конференсияи мазкур ба муносибати 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, 95-солагии донишгоҳ ва татбиқи «Бистсолаи

Муфассал

Декани факултети биологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ — Рауфов Раҳматулло дар озмуни байналмилалии тадқиқотӣ миёни муассисаҳои илмӣ ва педагогӣ таҳти унвони «Беҳтарин педагог», ки дар Ҷумҳурии Қазоқистон баргузор гардид, иштирок намуда, бо дастовардҳои назарраси илмӣ-педагогии худ сазовори Дипломи дараҷаи I гардид.

Субҳи имрӯз бо мақсади таҳкими тарзи ҳаёти солим, баланд бардоштани сатҳи омодагии ҷисмонӣ ва ҷалби бештари ҷавонон ба варзиш, донишҷӯёну омӯзгорони Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ дар боғи Аҳмади Дониш ба машқи пагоҳирӯзӣ фаро гирифта шуданд.

Дар доираи тадбирҳои илмӣ-маърифатӣ ва баланд бардоштани сатҳи маърифати сиёсиву технологии омӯзгорону кормандон, дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ хониши сиёсӣ дар мавзуи «Имконоти мутобиқ ба технологияҳои ҷадид тавассути зеҳни сунъӣ ҳангоми омӯзиши забонҳои хориҷӣ дар муассисаҳои таҳсилоти олӣ» баргузор гардид.

Инак, боз ба сарзамини Тоҷикистони биҳиштосо Наврӯз омад. Шукӯҳу шаҳомати ин ҷашни оламафрӯз забонаҳои оташи ниёгонро дар қалбҳои пурфараҳу фархундаи якояки мо равшан менамояд ва аз шуълаҳои пурфурӯғи он дар қалби мо меҳри Ватан ва садоқат ба меҳан ҷӯш мезанад, орзуҳои мо ба мисли дарахти пуршукуфаи баҳори фархундапай мешукуфанд, ҷисмамон ҷавону сабзҷон ва хунамон ҷӯш мезанад, орзуҳо чун парасту дар дили мо хона карда, кабутари бахт кору амалҳои моро дар самои поку беғубори Тоҷикистони соҳибистиқлол ба парвоз меорад.

Имрӯз кишвари зебоманзари моро руҳияи баланди ифтихору сарфарозӣ аз истиқболи ҷашни бузурги аҷдодӣ – Наврӯзи оламафрӯз фаро гирифтааст. Аз ҳар гӯшаю канор, ҳар хонадони соҳибиқболи он садои ин ҷашни зиндагисоз дар ҳамҷӯриву ҳамнавоӣ бо созандагию бунёдкориҳо ба гӯш мерасад. Воқеан, Наврӯз ба ҳама шодиву хурсандиҳо шоиставу арзанда аст,